Historia obiektu

Początki istnienia Zamku Orawskiego są trudne do ustalenia. Murowana budowla powstała prawdopodobnie po 1241 roku, po najazdach tatarskich. Pierwsze wzmianki pojawiają się w 1267 roku. Początkowo była to drewniana warownia spełniająca funkcje militarne (zabezpieczenie wschodniej granicy i szlaku handlowego do Polski) i administracyjne regionu Orawy. Rządzili nim magnaci w imieniu węgierskich królów. 

Początkowo wybudowany w stylu romańskim i gotyckim, wielokrotnie przebudowywany, uzyskał formę renesansową i neogotycką. Został częściowo wybudowany na ostańcu skalnym i dopasowany do kształtu wzgórza. Składają się na niego trzy zamki: dolny, średni i wysoki.  Wysoki posiada system fortyfikacji i wieże.

Zamek kilkukrotnie zmieniał właścicieli. Władali nim również Polacy: Ścibor Ściborowic herbu Ostoja (w 1420 roku, dzięki wsparciu Zygmunta Luksemburczyka) i Piotr Komorowski (1441). 

Od 1556 roku zamek należał do rodziny Thurzo, której członkowie przeprowadzili przebudowę. Obecny wygląd uzyskał na początki XVII wieku. W 1800 roku zamek strawił kilkudniowy pożar. Po II wojnie światowej stał się własnością państwa. W 1953 roku przystąpiono do prac rekonstrukcyjnych. Trwają one do dzisiaj, ale obiekt jest niemal w całości otwarty dla zwiedzających. 

Od połowy XX wieku obiekt pełni funkcje muzealne i turystyczne. Najpóźniej, w 1969 roku, udostępniono zwiedzającym zamek górny. 

Znaczenie jako polonik

Zamkiem dwukrotnie władali Polacy: Ścibor Ściborowic oraz Piotr Komorowski. Ponadto zamek odwiedził Kazimierz Wielki. Gościł go siostrzeniec polskiego króla, Ludwik Andegaweński, w Polsce znany jako Ludwik Węgierski. Niedługo po wizycie doszło do zjednoczenia obu królestw.

Obecny status i dostępność

Zamek niemal w całości otwarty jest dla zwiedzających, przez cały tydzień, w godzinach 8.30-17.00. Istnieją dwie trasy po zamku, można również połączyć obie. Wycieczki ograniczone są do dwudziestu osób jednocześnie. Ze względu na warunki klimatyczne kaplica św. Michała, skarbiec i galeria drugiego zamku są niedostępne dla zwiedzających od listopada do kwietnia.