Muzeum Sztuk Pięknych Julesa Chéreta w Nicei

Geneza powstania muzeum

U podłoża koncepcji utworzenia Muzeum Sztuk Pięknych w Nicei legła wizyta Napoleona III w 1860 r., po której II Cesarstwo Francuskie złożyło u władz miejskich depozyt dzieł sztuki, by stymulować i ukierunkować rozwój kulturalny nowo przyłączonego terytorium. Projekt Muzeum Sztuk Pięknych w krótkim czasie zyskał przychylność osobistości o różnym pochodzeniu, zawodach i poglądach politycznych, co przyczyniło się do zaistnienia w Nicei gorącej debaty, w której kwestie estetyczne i społeczne przeplatały się z problemami tożsamości i roszczeń terytorialnych. Od otwarcia muzeum w 1892 r. (pierwotnie siedziba znajdowała się przy Boulevard Dubouchage) ważną składową kolekcji stała się hojność prywatnych darczyńców i organizacji.  

Kolekcja prac Michela de Tarnowsky'ego

Do najważniejszych nabytków w ostatnich latach, wpisujących się w profil muzeum, koncentrujący się na sztuce od XII do XX w., należy dar stowarzyszenia przyjaciół Michela de Tarnowsky’ego. Stowarzyszenie to, założone w 1992 r. przez córkę artysty, Françoise, w 2002 r. przekazało placówce 75 prac tego rzeźbiarza, pochodzącego z rodziny polskich emigrantów.

Wśród dzieł Tarnowsky’ego znajdujących się w kolekcji Muzeum Sztuk Pięknych Julesa Chéreta w Nicei można podziwiać m.in. polichromowany gips Dwoje przyjaciół (1901), marmurową figurę Niespodzianka (1910) oraz gipsowe studium do pomnika Marie Baskirtseff (1914).