Rzeźba pełnoplastyczna, wykonana w brązie i ustawiona na wysokim, prostopadłościennym cokole kamiennym. Cokół ma formę zwartego bloku o chropowato opracowanych ścianach bocznych i gładkiej płycie górnej. Kompozycję tworzą dwie dziecięce postacie ukazane w układzie siedząco-klęczącym, skupione wokół płytkiej misy trzymanej przed sobą. Przy krawędzi misy umieszczono węża o wydłużonym, wijącym się ciele, którego zwoje obiegają dolną partię kompozycji i częściowo opierają się na podstawie. Powierzchnia metalu pokryta jest zielonkawą patyną, miejscami ciemniejszą, wydobywającą miękkie modelowanie bryły.

Opis

Jest to kompozycja zwarta, zamknięta i budowana na zasadzie skupienia ku środkowi. Oś znaczeniową wyznacza misa oraz głowa węża, ku którym nachylają się obie postacie. Większe dziecko ujmuje młodsze ramieniem, co nadaje grupie charakter opiekuńczy i stabilizuje całość formalnie. Sylwetki nie są opracowane naturalistycznie; artysta upraszcza anatomię, redukuje detal twarzy i modeluje ciała szerokimi, miękkimi płaszczyznami.  

Ciało węża tworzy falisty kontur spinający dolną partię grupy, a zarazem wprowadza kontrapunkt wobec cięższych, bardziej zwartych brył dziecięcych postaci. W efekcie powstaje dzieło o wyraźnym napięciu między spokojem a niejednoznacznością: scena jest łagodna mimo obecnego w niej zagrożenia.

Historia

Rzeźba została wykonana w 1953 roku dla apteki spółdzielczej i stanowiła pierwsze publiczne zamówienie zrealizowane przez Mathisa Piotrowskiego. Obecnie obiekt znajduje się przed Bachtel Apotheke w Winterthur-Veltheim.

Znaczenie dla dziedzictwa polskiego

Obiekt ma istotne znaczenie jako świadectwo obecności polskiego artysty w przestrzeni publicznej i półpublicznej Szwajcarii. Mateusz Piotrowski urodził się w Krakowie, po wojennych doświadczeniach trafił do Winterthur, studiował na ETH Zürich i uczęszczał na kursy rzeźbiarskie prowadzone przez Hansa Gislera; z miastem był związany przez kolejne dekady.