Prostokątny, pionowy witraż figuralny ujęty w drewnianą ramę. Kompozycja osadzona jest w dekoracyjnej architekturze o charakterze neorenesansowo-historyzującym. Po bokach widoczne są kolumny i ornamenty roślinne, w górnych narożach dwie postacie w stylizowanych kostiumach podtrzymujące banderolę z łacińską inskrypcją królewską.

W centrum przedstawiono św. Jana Ewangelistę jako młodzieńczą, nimbowaną postać o jasnych, kręconych włosach, ubraną w zieloną szatę i żółty płaszcz. Święty stoi za klęczącym Janem III Sobieskim i kładzie dłoń na jego ramieniu.

Jan III Sobieski ukazany jest w pozycji klęczącej, z rękami złożonymi do modlitwy. Ma historyzowany strój, ciemny płaszcz. Przy jego prawej stronie znajduje się tarcza z herbem Królestwa Polskiego: białym orłem w czerwonym polu. 

Tło tworzy syntetyczny pejzaż z błękitnym niebem i chmurami widocznymi w górnym łuku kompozycji. Po prawej stronie umieszczono czerwoną banderolę z modlitewną inskrypcją. W dolnych partiach widoczne są drobne motywy roślinne.

Sobieski występuje tu jako król-modlitewnik, pozostający pod opieką świętego patrona.  Pokazany jest jako figura pamięci zbiorowej czyli obrońcę wiary, reprezentanta dawnej chwały Rzeczypospolitej i znak polskiej tożsamości w emigracyjnym kontekście amerykańskim.