Nagrobek (cenotaf) Ignacego Mościckiego znajduje się na cmentarzu w Versoix pod Genewą. W 1993 roku jego szczątki ekshumowano i złożono w krypcie archikatedry św. Jana w Warszawie, natomiast pierwotny grób w Versoix zachowano jako materialny ślad.

Ignacy Mościcki (1867–1946), chemik i polityk, był ostatnim prezydentem II Rzeczypospolitej, najdłużej sprawującym ten urząd w historii Polski (1926–1939). Po wybuchu II wojny światowej internowany w Rumunii, złożył urząd i wyjechał do Szwajcarii. Po zakończeniu wojny, wobec przejęcia władzy przez komunistów, nie mógł wrócić do kraju.

Pracował między innymi na Uniwersytecie we Fryburgu, Politechnice Lwowskiej i Politechnice Warszawskiej. Był autorem ponad 60 prac naukowych i posiadaczem 46 patentów, w tym na nowatorską metodę pozyskiwania kwasu azotowego. Sprzedając patenty, wyłączał z licencji terytorium Polski, aby odbudowujący się po 123 latach niewoli kraj mógł z nich swobodnie korzystać. Otrzymał doktoraty honoris causa 17 uczelni, między innymi Sorbony i Uniwersytetu we Fryburgu.

Zmarł 2 października 1946 roku w Versoix.