Tadeusz Sliwak, photo "Raz Dwa Trzy" nr 22/163 z 1934, 1934
Licence: public domain, Source: Narodowe Archiwum Cyfrowe, Conditions d\'autorisation
Photo montrant Athlète Tadeusz Sliwak
 Soumettre des informations supplémentaires
ID: POL-002951-P/195747

Athlète Tadeusz Sliwak

ID: POL-002951-P/195747

Athlète Tadeusz Sliwak

Tadeusz Śliwak a divisé sa vie en deux phases. Dans la première, il était un athlète, le meilleur sprinter de la deuxième République polonaise et un athlète olympique de Berlin. Dans la seconde, il a été pilote d'une escadrille de chasseurs de nuit et interprète.


Il est né le 20 novembre 1908 à Buczacz, dans l'actuelle Ukraine. Il fait ses études secondaires à Stryj, et son ossature sportive est constituée par l'association de gymnastique Sokol, d'abord par la section locale, puis par la Sokol-Matrix de Lviv, à laquelle il est associé pendant les années 1920 et la première moitié des années 1930. C'est là qu'il commence à se spécialiser dans la course de 400 mètres, une distance qui exige vitesse et endurance.

Au milieu des années 1930, son nom apparaît régulièrement dans les tableaux et les rapports de compétition. Il passe au Legia Varsovie, puis au Syrena et au Warszawianka. Quelle que soit la couleur de son club, il est toujours le pilier du relais polonais à un tour. Quintuple détenteur du record de Pologne, il bat ses records personnels lors de la saison olympique de 1936 : 10,8s au 100m, 22,0 au 200m et 49,6 au 400m.

Il devient huit fois vice-champion de Pologne : sur 100m, 200m et surtout 400m. Il revêt sept fois le maillot frappé de l'aigle lors de rencontres interétatiques, enregistrant un total de quinze départs et deux victoires individuelles. Il culmine aux Jeux Olympiques de Berlin. Sliwak participe au relais 4×400m avec Kazimierz Kucharski, Klemens Biniakowski et Antoni Maszewski. Les Polonais se classent troisièmes de leur course préliminaire et abandonnent la compétition.

Trois ans plus tard, la guerre remplace le tapis roulant. Après la campagne de 1939, il se rend en Hongrie, puis rejoint l'Angleterre en passant par l'Italie et la France. Dans l' armée de l'air polonaise , il sert comme observateur radio dans le 307e escadron de chasse nocturne, les fameux "Lviv Puffers". Il vole jusqu'en 1944.

Après la guerre, il ne retourne pas en Pologne. Il se retrouve d'abord en Angleterre, où il teste des appareils radar, puis en 1946, il part pour l'Argentine, mais pas en tant que sprinter ou pilote, mais en tant qu'interprète. Il parle couramment l'espagnol et l'anglais, et la traduction devient donc un nouveau métier. Sur le plan professionnel, il se rend au Canada. À Toronto, il poursuit sa formation à l'école des moteurs diesel, mais reste finalement dans le domaine des langues : il travaille comme traducteur jusqu'à sa retraite.

Il meurt le 26 février 1991 à Winnipeg .

Tadeusz Śliwak najpierw był lekkoatletą. Później, po 1939 roku, żołnierzem. Ten czołowy sprinter II Rzeczypospolitej, olimpijczyk z Berlina i pilot nocnego dywizjonu myśliwskiego w swoim życiu zmieścił kilka ról.

Urodził się 20 listopada 1908 roku w Buczaczu, na dzisiejszej Ukrainie. Ukończył w liceum w Stryju, a sportowy kręgosłup wyrabia mu "Sokół", najpierw miejscowe gniazdo, potem lwowski "Sokół-Macierz". Z nim związany jest praktycznie przez całe lata 20. i pierwszą połowę 30. Tam zaczyna specjalizować się w biegu na 400 metrów.
W połowie lat 30. jego nazwisko regularnie pojawiało się w tabelach i relacjach z zawodów. Przeniósł się do Legii Warszawa, później do Syreny i Warszawianki, ale niezależnie od barw klubowych pozostawał podporą polskiej sztafety i biegu na jedno okrążenie. Został pięciokrotnym rekordzistą Polski, a swoje życiówki wyśrubował w olimpijskim sezonie 1936 roku: 10,8 s na 100 m, 22,0 na 200 m i 49,6 na 400 m to wyniki stawiające go w krajowej czołówce.

Ośmiokrotnie został wicemistrzem Polski: na 100, 200 i przede wszystkim 400 metrów. Siedem razy ubierał koszulkę z orzełkiem w meczach międzypaństwowych. W sumie reprezentował kraj w piętnastu startach, w których zaliczył dwa indywidualne zwycięstwa. 

Kulminacją jego kariery były igrzyska w Berlinie w 1936. Śliwak biegł w sztafecie 4×400 m razem z Kazimierzem Kucharskim, Klemensem Biniakowskim i Antonim Maszewskim. Polacy w swoim biegu eliminacyjnym byli trzeci i nie awansowali do dalszego etapu. Dla Śliwaka był to jednak start start, o którym większość kolegów z bieżni mogło tylko pomarzyć.

Trzy lata później bieżnię zastępuje wojna. Po kampanii 1939 roku Śliwak przedostaje się na Węgry, potem przez Włochy i Francję dociera do Anglii. W Polskich Siłach Powietrznych służy jako radioobserwator w 307. Dywizjonie Myśliwskim Nocnym, słynnych "Lwowskich Puchaczach". Latał do 1944 roku.

Po wojnie nie wrócił do Polski. Najpierw trafił do Anglii, gdzie testował aparaturę radarową. W 1946 roku przeniósł się do Argentyny. Został tłumaczem. Znał biegle hiszpański i angielski. Sprawy zawodowe sprawiają, że wyjechał do Kanady. W Toronto kształcił się w szkole silników Diesla, ale ostatecznie pozostał przy językach, aż do emerytury.
Zmarł 26 lutego 1991 roku w Winnipeg
 

Time of construction:

1908-1991

Publication:

28.11.2025

Last updated:

18.02.2026

Author:

Tomasz Sowa
voir plus Texte traduit automatiquement
Tadeusz Sliwak
Tadeusz Sliwak, photo "Raz Dwa Trzy" nr 22/163 z 1934, 1934

Projets connexes

1
  • Katalog poloników Afficher