Kompozycja przedstawia budynek Polish Roman Catholic Union of America. Gmach zajmuje centralną i prawą część obrazu. Został przedstawiony jako masywna, ceglana budowla o regularnym rytmie okien i pionowych podziałów elewacji. Na dachu umieszczono czarny szyld z białym napisem „POLISH ROMAN CATHOLIC UNION”. Dolna partia budynku zawiera wejście z czerwonym daszkiem oraz ciemne pasy witryn i napisów.

Po lewej stronie kompozycji ukazano panoramę Chicago z wysokim wieżowcem. Miasto przedstawione jest w chłodnych, niebieskawych i szarych tonach, jako dalszy plan wobec polonijnej instytucji na pierwszym planie. Droga lub ulica prowadzi wzrok od lewej dolnej części kompozycji ku budynkowi.

W lewej górnej partii obrazu znajduje się monumentalny orzeł w locie. Ptak przedstawiony jest z rozpostartymi skrzydłami, skierowany ku budynkowi. Niebo jest dynamiczne, wypełnione chmurami i jasnymi smugami. Nad dachem budynku unoszą się czerwono-białe, falujące formy.

Kolorystyka obrazu opiera się na kontrastach czerwieni, brązów, czerni, błękitów i bieli. Budynek wyróżnia się ciepłą, ceglastą tonacją, podczas gdy panorama miasta i niebo mają chłodniejszy charakter. Dzięki temu gmach Polish Roman Catholic Union of America zostaje wyraźnie wyeksponowany jako centrum przedstawienia.

Najważniejszym elementem symbolicznym jest orzeł. Może być odczytywany jako odwołanie do Orła Białego, ale nie jest przedstawiony heraldycznie. Ma raczej charakter ekspresyjnego emblematu: unosi się nad miastem i kieruje ku polonijnej instytucji. W połączeniu z napisem na budynku tworzy obraz polskiej obecności w amerykańskiej przestrzeni miejskiej.

Kompozycja ma wymiar afirmacyjny. Nie pokazuje konfliktu, utraty ani wykluczenia, lecz obecność, trwałość i rozpoznawalność. Biało-czerwone smugi w niebie wzmacniają ten przekaz, nadając scenie charakter niemal uroczysty. To obraz instytucji jako znaku trwania Polonii.

Obraz ma charakter realistyczno-symboliczny. Budynek został przedstawiony rozpoznawalnie, z zachowaniem głównych cech architektonicznych: ceglanej elewacji, rytmu okien, szyldu i narożnego usytuowania. Jednocześnie malarka wprowadza elementy nierealistyczne: wielkiego orła, dynamiczne smugi na niebie i dramaturgiczne oświetlenie.

Forma jest ekspresyjna i ilustracyjna. Pociągnięcia pędzla są wyraźne, kolory intensywne, a kontrasty silne. Perspektywa miejska została uproszczona i podporządkowana funkcji przedstawienia. Celem nie jest ścisła dokumentacja urbanistyczna, lecz wizualne wzmocnienie znaczenia budynku. Kompozycja ma strukturę emblematyczną. 

Obraz Danuty Mackiewicz-Plyer można czytać jako współczesną wizualizację instytucji polonijnej. Nie jest to neutralny widok architektury, lecz obraz miejsca, które skupia archiwum, muzeum, pamięć emigracyjną, działalność kulturalną i historię polskiej obecności w Chicago.

Artystka urodziła się w Polsce i działa w Stanach Zjednoczonych. Według informacji biograficznych publikowanych na stronie autorskiej studiowała sztuki piękne w American Academy of Art w Chicago oraz sztukę nowoczesną w Art Institute of Chicago.