Władysław Godowski (1842-1910) to polski architekt, który swoją przyszłość postanowił związać ze Lwowem. Studiował na tamtejszej Akademii Technicznej. W latach 80. XX w. został on członkiem Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie. Był również żołnierzem – działał w szeregach 2 kompanii karabinów. W 1963 r. uczestniczył też w powstaniu styczniowym. Został wówczas ranny.

Godowski stworzył m.in. projekt dwukondygnacyjnej willi, w której sam zamieszkał. Budynek ten stanowi egzemplifikację stylu secesyjnego, w jego wczesnej fazie i można go dziś podziwiać przy ul. Kostii Lewyckiego 23. Wyróżnia się on m.in. za sprawą niebanalnego, bocznego wejścia. Architekt postanowił go otoczyć również płotem wykonanym z metalu.

W ostatniej dekadzie XIX w. Godowski odsprzedał willę rodzinie Grubych, w 1911 r. rezydencja trafiła z kolei w ręce mennitów, którzy zaadaptowali wnętrza budynku do własnych potrzeb. W ten sposób powstała tam m.in. sala nabożeństw. W 1939 r. rozpoczęto jej przekształcanie pod zabudowę mieszkaniową.

Najczęściej jednak architekt decydował się w swojej pracy na zmodernizowany styl historyzujący. Czuwał on również, wraz ze Stanisławem Chołoniewskim, nad budową Pałacu Sztuki, który stanowił wówczas przestrzeń wystawienniczą. Był on także autorem projektu kamiennego ogrodzenia budynku szpitala przy ul. Rappaporta 8 – wraz z samym obiektem wpisany jest on obecnie do rejestru zabytków.

Architekt był współtwórcą projektu galicyjskiego urzędu gubernatorskiego. Uczestniczył on też w budowie Pałacu Sprawiedliwości (monumentalnej budowli usytuowanej niemal w centrum miasta), a także w powstawaniu budynków mieszkalnych przy ul. K. Rylejewej.