Ghana

Polska nawiązała stosunki dyplomatyczne z Ghaną w 1959 r., a dwa lata później otwarto ambasadę w stolicy kraju, Akrze. Lata 60. przyniosły powstanie szczególnie interesujących przykładów polskiego dziedzictwa w Ghanie. Wśród nich znajdują się realizacje architektoniczne, takie jak wzniesione w latach 1962-1967 Międzynarodowe Centrum Targowe (International Trade Fair), zaprojektowane przez Ghańczyka Vica Adegbite oraz polskich architektów Jacka Chyrosza i Stanisława Rymaszewskiego. Nowoczesny, utrzymany w modernistycznym duchu kompleks był symbolem ambicji młodego państwa, jednak z czasem, podobnie jak wiele innych przedsięwzięć z tego okresu, popadł w ruinę, odzwierciedlając burzliwe losy kraju. Ghana National Construction Corporation (GNCC), odpowiedzialna za realizację inwestycji, zatrudniała także innych polskich specjalistów, wśród nich Jana Laubego, Jakuba Kotlińskiego, Kazimierza Sierakowskiego i Jarosława Nowosadskiego.

Jednym z najbardziej interesujących, choć dziś już nieistniejących, poloników w Ghanie był pomnik Kwame Nkrumaha w Winnebie, autorstwa Aliny Ślesińskiej. Powstał w 1964 r., w okresie największej aktywności i międzynarodowego uznania tej polskiej rzeźbiarki i wizjonerki architektury. Ślesińska osobiście nadzorowała w Ghanie realizację monumentu poświęconego przywódcy niepodległościowemu i jednemu z czołowych działaczy ruchu panafrykańskiego. Oryginalna formalnie rzeźba nie przetrwała jednak długo, została zniszczona już dwa lata później, po obaleniu władzy Nkrumaha.

Polskie dziedzictwo w Ghanie stanowi tym samym świadectwo złożonych i niejednoznacznych relacji między nowo powstałymi państwami postkolonialnymi a socjalistycznymi krajami bloku wschodniego.