Algieria

Pierwsze znaczące liczebnie przyjazdy Polaków do Algierii przypadają na XIX w., kiedy to zaczęli tam przybywać emigranci polityczni, zmuszeni do opuszczenia ojczyzny w następstwie rozbiorów i powstań narodowych. Jednak to druga połowa XX w. okazała się najistotniejsza dla współpracy Polsko-Algierskiej. 

W 1962 r. niedługo po odzyskaniu niepodległości, Algieria nawiązała stosunki dyplomatyczne z Polską. Oba państwa zbliżała wówczas podobna orientacja polityczna, dlatego współpraca szybko zaczęła się rozwijać. Do Algierii przyjeżdżali polscy specjaliści, przede wszystkim architekci, urbaniści i inżynierowie, którzy uczestniczyli w projektowaniu i modernizacji młodego państwa. W latach 70. i 80. w algierskich miastach, zwłaszcza tych największych, powstały dziesiątki obiektów zaprojektowanych przez polskich twórców. Wśród nich znalazły się reprezentacyjne budynki rządowe i administracyjne, szkoły oraz osiedla mieszkaniowe. O fascynujących realizacjach polskich architektów przeczytasz w naszym artykule.

Na szczególną uwagę zasługuje monumentalna rzeźba autorstwa Mariana Koniecznego „Pomnik Chwały i Męczeństwa w Algierze”. Usytuowany na płaskowyżu Hamma monument stanowi jeden z najbardziej rozpoznawalnych punktów stolicy Algierii i jest widoczny z wielu części miasta. Upamiętnia on algierską wojnę o niepodległość, trwającą w latach 1954-1962. Pomnik odsłonięto w 1982 r.