Jacek Antoni Michalski (1947–2016) należał do grona tych polskich architektów, którzy potrafili z powodzeniem wpisać się w europejską scenę projektową. Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej z 1971 roku i członek warszawskiego oddziału SARP, karierę rozpoczynał w krajowych pracowniach urbanistycznych, m.in. w Instytucie Planowania Przestrzennego. W latach 70. brał udział w wielu prestiżowych konkursach, współtworząc nagradzane koncepcje dzielnic mieszkaniowych i ośrodków sportowych w Poznaniu, Lublinie czy Kostrzynie. Wyróżniała go konsekwencja w dążeniu do funkcjonalnej prostoty i przestrzennej harmonii. Zresztą, cechy te stały się później znakiem rozpoznawczym jego twórczości.

Pod koniec lat 70. Michalski wyjechał za granicę. W Algierii, gdzie w latach 1982–1988 pracował jako architecte-conseil w biurach BEAO i BEWO, współprojektował m.in. przebudowę katedry orańskiej na bibliotekę miejską oraz monumentalny, choć nigdy nieukończony, hotel Châteauneuf. 

W 1989 roku przeniósł się do Luksemburga. Niewielki europejski kraj został jego drugim domem, a także miejscem największych sukcesów zawodowych. Współpracując przez ponad dwie dekady z biurem Georges Reuter Architectes, stworzył szereg realizacji, które ukształtowały nowoczesne oblicze Luksemburga.
W jego portfolio znalazły się m.in. domy opieki w Pfaffenthal i Remich, Instytut Szkolenia Eurocontrol w Kirchbergu, rozbudowa siedziby CEGEDEL w Strassen oraz eleganckie rezydencje mieszkaniowe, jak Buddleia czy narożny budynek przy Place de Paris. Słynna wieża ciśnień w Rehberg (1998–2004) - minimalistyczna, rzeźbiarska i technicznie precyzyjna - przyniosła mu Prix Luxembourgeois d’Architecture 2004 i nominację do nagrody Miesa van der Rohe.

Michalski projektował z chłodną elegancją modernisty. Stawiał na przejrzystość konstrukcji, światło i szlachetność materiałów. Jego budynki były przede wszystkim funkcjonalne. Nie oznacza to jednak, że architekt pozbawiał je poetyki czy dyskrecji. Ważnym elementem jego projektów była spójność budynku z krajobrazem, w którym miał powstać. 

W 2006 roku Jacek Michalski otrzymał tytuł "Ambasadora Polskiej Architektury". Wyróżnienie to tylko ugruntowało jego status jako jednego z najciekawszych polskich architektów działających poza krajem. Prywatnie związany był z architektką Małgorzatą Serwińską-Michalską. 

Zmarł 28 grudnia 2016 roku.