Zmienił oblicze południowo-wschodniej części Rzeczpospolitej, a za swoje projekty zdobył wiele prestiżowych nagród. Jan Bagieński był bez wątpienia osobą, która wprowadziła nową jakość do lwowskiej (i nie tylko) architektury. Ponadto wychował również całe pokolenie twórców, w tym m.in. cenionego na Ukrainie Romana Lypkę.

Jan Bagieński (1883-1967) to urodzony w Sorokach, polski architekt i wykładowca akademicki, który większość życia spędził we Lwowie. Studiował m.in. na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej, którego absolwentami było wielu wybitnych inżynierów. Kształcił się także we Włoszech, gdzie zachwyciło go renesansowe dziedzictwo, co znalazło później odzwierciedlenie w wielu jego projektach.

We wczesnym etapie działalności Bagieńskiego można zauważyć inspiracje secesją (wiedeńskim modernizmem), później neoklasycyzmem (co widać w jego projektach domów mieszkalnych oraz kaplicy w Babinie koło Halicza), a na końcu – funkcjonalizmem. W swojej karierze Jan Bagieński uczestniczył też w wielu konkursach, w których często był zauważany i doceniany. Przykładowo zdobył pierwszą nagrodę za projekty szpitala i ambulatorium w Drohobyczu.

W spuściźnie architekta można znaleźć również projekty wielu lwowskich kamienic. Dodajmy, że stworzył on m.in. plan przebudowy i rozbudowy znajdującego się w tym mieście pałacu przy ul. Kopernika 42, a także kilkupiętrowego budynku na skrzyżowaniu ul. Zielonej 12 i placu Pietruszewycza, utrzymanego w stylu funkcjonalistycznym. Do jego dorobku architektonicznego śmiało można wliczyć też kompleks sportowy Politechniki Lwowskiej. Dodajmy, że przez wielu Lwowian Bagieński został zapamiętany jako protoplasta modernizowania budynków do współczesnych mu standardów.

Architekt był również autorem projektów obiektów stworzonych z myślą o relaksie i wypoczynku, np. modernistycznego Sanatorium „Wiktor” w Żegiestowie. Powstało ono w latach 30. XX w. i było wówczas uznawane za najbardziej luksusowy budynek w południowej części Rzeczpospolitej.