Cmentarz wojenny z walk 1920 r. został urządzony w 1923 r. wokół zbiorowej mogiły powstańców styczniowych, w której spoczywa osiemnastu nieznanych powstańców z oddziału Gustawa Czechowicza (Ostoi), poległych w walce 5 czerwca 1863 r. pod wsią Lubki. 

Początkowo pochówek powstańczy stanowiła mogiła ziemna z drewnianym krzyżem. W 1923 r. krzyż ten zastąpiono betonowym krzyżem, identycznym jak na mogiłach żołnierzy poległych w 1920 r. Pochowani tu żołnierze z walk w 1920 r. należeli do różnych pułków, pięciu z nich walczyło w składzie 67 pułku piechoty. 

Cmentarz składa się z dwóch rzędów nagrobków - pierwszy rząd (bliżej ogrodzenia) zawiera obecnie dwanaście mogił wojskowych (dziesięć imiennych i dwie bezimienne - spoczywa w nich pięciu nieznanych żołnierzy) oraz trzy nagrobki cywilne (w głębi cmentarza), drugi rząd zawiera jedną mogiłę bez inskrypcji i jedną mogiłę powstańców styczniowych. Nie ma tu upamiętnienia centralnego.

Dawniej na cmentarzu znajdował się jeszcze jeden grób - w rzędzie przy ogrodzeniu, był to grób usytuowany po lewej stronie od obecnego pierwszego grobu w tym rzędzie. Nie wiadomo, kiedy i dlaczego grób ten został zlikwidowany. 

W 2019 r. mogiły żołnierzy z 1920 r. oraz grób powstańców styczniowych zostały wyremontowane z funduszy Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Podczas prac nie wyremontowano czterech grobów - trzech cywilnych oraz jednej mogiły z nieustalonym pochówkiem. Z uwagi na znaczne zniszczenie materiału nagrobków, wykonano ich granitowe repliki.