Przed siedzibą Międzynarodowej Organizacji Pracy na placu Alberta Thomasa w Genewie znajduje się granitowy monument dłuta francuskiego rzeźbiarza o polskich korzeniach, Paula Landowskiego (1875-1961). Odsłonięty 20 czerwca 1937 r., pomnik ukazujący zjednoczenie „czterech ras” upamiętnia Alberta Thomasa (1878-1932), francuskiego polityka, socjalistę, pierwszego dyrektora Międzynarodowego Biura Pracy (sekretariatu MOP), który wsławił się jako jeden z inicjatorów idei ustanowienia międzynarodowego prawa pracy. Uniwersalny przekaz rzeźby o solidarności pracy i potrzebie pokoju pozostaje wciąż aktualny, mimo że współczesna nauka odrzuca koncepcję czterech geograficznych ras, do której Landowski nawiązał w pomniku, traktując rasy raczej jako konstrukt społeczny.

Pomnik składa się z grupy figuralnej, usytuowanej na wysokim cokole, złożonej z czterech robotników o zróżnicowanym pochodzeniu etnicznym. Na podstawie pomnika wyryto inskrypcje zaczerpnięte z przemówień Thomasa:

„ON NE ME VOLE PAS MA VIE, JE LA DONNE / ALBERT THOMAS 1876-1932 PREMIER DIRECTEUR DU BUREAU INTERNATIONAL DU TRAVAIL / C'EST D'AUDACE ET DE FOI QUE LES ORGANISATIONS HUMAINES ONT BESOIN A LEUR NAISSANCE / LE TRAVAIL DOIT ETRE PLACE AU DESSUS DE TOUTES LES LUTTES DE CONCURRENCE / IL N'EST PAS UNE MARCHANDISE / LES HOMMES DE MON TEMPS ONT UN DEVOIR SACRE DE FAIRE LA PAIX" (Nie skradziono mi życia, ja je oddałem / Albert Thomas 1876–1932, pierwszy dyrektor Międzynarodowego Biura Pracy / To odwaga i wiara są tym, czego organizacje humanitarne potrzebują w momencie narodzin / Praca powinna być stawiana ponad wszelkie walki konkurencyjne / Nie jest towarem / Ludzie moich czasów mają święty obowiązek zaprowadzenia pokoju). 

Cztery kontynenty – cztery rasy 

22 kwietnia 1934 r. Landowski odnotował w swym dzienniku uwagi dotyczące ikonografii pomnika ku pamięci Thomasa: „Mon évocation des quatre partie du monde sera nouvelle. C'est en même temps celle du travail International. Le fondeur ou l'Europe. Le cercleur ou l'Afrique. Le coolie ou l'Asie. Le chasseur de Fourrures ou l'Amérique" (Moja wizja czterech części świata będzie nowatorska. Jest to zarazem wizja pracy międzynarodowej. Odlewnik – Europa. Robotnik rolny – Afryka. Kulis – Azja. Łowca futer – Ameryka). 

Przedstawiając robotników z różnych części globu, rzeźbiarz odwoływał się do historycznego podziału świata na cztery kontynenty, powszechnie uznawanego do połowy XX w. Ikonografia figur o różnym pochodzeniu etnicznym nawiązywała także do obowiązującej na przełomie XIX i XX w. metody podziału gatunku ludzkiego na „cztery rasy” w oparciu o kryteria geograficzne.