W lipcu 1920 r. grupa gen. Franciszka Krajowskiego, wchodząca w skład 6 Armii Wojska Polskiego, walczyła z konną armią Siemiona Budionnego, broniąc frontu nad Ikwą na odcinku Krzemieniec - Dubno. 

Między 13 a 20 lipca 1920 r. żołnierze polscy toczyli z armią bolszewicką walki o Dubno i Chorupań. Ostatecznie Polacy zostali zmuszeni do opuszczenia tego terenu. W walkach poległo kilkuset żołnierzy polskich. Zostali oni pochowani w kilku różnych miejscach. M.in. żołnierzy 49 pułku piechoty WP pogrzebano w mogile zbiorowej na cmentarzu przy ul. Myrohoszczańskiej w Dubnie.

Początkowo grób był urządzony w sposób prowizoryczny. 1 listopada 1933 r. ustawiono na nim nowy metalowy krzyż, który poświęcił kapelan 43 pp. Legionu Bajończyków w obecności wojska i licznie zgromadzonej ludności. W 2001 r. krzyż ten został odnowiony. Obecnie mogiłą opiekują się członkowie Towarzystwa Kultury Polskiej oraz parafianie kościoła św. Jana Nepomucena.