Zdzisław Bau był dziennikarzem, korespondentem wojennym i publicystą. Uchodził za jedno z najlepszych piór polskiej emigracji. Urodził się 6 stycznia 1912 roku w Krakowie. Kilka lat młodości spędził w Warszawie, by w wieku kilkunastu lat wyjechać do szwajcarskiego Montana Zugerberg. Tam zdał maturę. Później studiował w Zurychu i Bernie. Gdy wrócił do Polski związał się z „Expressem Porannym" i „Kurierem Czerwonym". 

Jako młody reporter dał się poznać jako poliglota i specjalista od spraw zagranicznych. W latach 30. był korespondentem w Bratysławie. Po wybuchu wojny próbował przedostać się przez Węgry do tworzącej się armii polskiej na Zachodzie. Niestety, został aresztowany przez Sowietów. W kolejnych miesiącach przeszedł przez więzienia w Galicji Wschodniej i Nikołajewie. Koniec końców trafił do gułagu Sorokłagier nad Morzem Białym. Uwolniony po układzie Sikorski–Majski, wstąpił do Armii Andersa, gdzie współredagował biuletyn informacyjny dla sztabu. Został również pierwszym redaktorem "Orła Białego", gazety 2. Korpusu. 

Od 1943 roku był korespondentem wojennym Polskiej Agencji Telegraficznej i Polskiego Radia przy Naczelnym Wodzu, towarzyszył żołnierzom w kampanii włoskiej, pod Monte Cassino, podczas inwazji w południowej Francji, w walkach w Grecji i na Krecie. 

Po zakończeniu II wojny światowej pozostał na emigracji: najpierw w Rzymie współtworzył „Życie Tygodnia". Potem wyjechał do Ameryki Południowej. W Argentynie pisał dla „El Hogar", "Clarín" i prasy kombatanckiej. W latach 60. zamieszkał w Nowym Jorku, współpracował z „Nowym Dziennikiem", Radiem Wolna Europa, Głosem Ameryki i - jako Harry Z. Bau - przez dekady był korespondentem argentyńskiego „El Economista" akredytowanym przy ONZ. 

Zmarł 3 lutego 1991 roku w nowojorskim szpitalu Cabrini. Czesław Czapliński zanotował we wspomnieniu o nim, że odszedł, trzymając w ręku najnowszy numer „El Economista", do ostatniej chwili pozostał więc dziennikarzem. Pogrzeb odbył się 6 lutego na cmentarzu weteranów w Doylestown, poprzedzony nabożeństwem w kościele Zbawiciela na Manhattanie. 

Cmentarz przy Narodowym Sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej w Doylestown, gdzie spoczął Bau, nazywany jest „Amerykańską Częstochową". To największa polska kwatera wojskowa poza granicami kraju, nazywaną niekiedy „polskim Arlington".