Henryk Hayden – polsko-żydowski malarz czynny w Polsce i Francji. Przyszedł na świat w łódzkiej rodzinie żydowskich kupców. Odbył edukację w Instytucie Politechnicznym oraz w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. W 1907 roku wyemigrował do Paryża, gdzie dołączył do grona studentów Académie de la Palette. W pierwszych latach pobytu we Francji pozostawał w kręgu oddziaływania promotora Bretanii, malarza Władysława Ślewińskiego. To za jego sprawą zbliżył się stylistycznie do malarstwa szkoły Pont-Aven, której mentorem był Paul Gauguin. Około 1912 roku w dorobku Haydena dostrzec można zwrot ku eksperymentom w zakresie kształtowania przestrzeni, za sprawą inspiracji twórczością Paula Cézanne’a. Hayden zdobył uznanie kolekcjonerów i krytyków artystycznych już za sprawą swojej pierwszej indywidualnej wystawy, która odbyła się w 1912 roku w Galerie Druet. W kolejnych latach artysta utrzymywał kontakty ze środowiskiem krytyków i artystów, m.in. Adolfem Baslerem, André Salmonem, Maxem Jacobem, Henri Matisse’em i Pablo Picasso. Po 1914 roku w jego twórczości dostrzec można zwrot ku poetyce kubistycznej, którą artysta zarzucił w latach 20. XX wieku na rzecz poszukiwań utrzymanych w nurcie powrotu do porządku. Podczas II wojny światowej przebywał poza Paryżem, rozpoczynając eksperymenty z obrazowaniem na granicy figuracji i abstrakcji.