Jan Szczepkowski (1878-1964), urodzony w Stanisławowie, syn Alojzego i Józefiny z domu Kuczyńskiej, rzeźbiarz i malarz. Po odbyciu kształcenia w Szkole Przemysłu Drzewnego w Zakopanem (specjalizacja: rzeźba ornamentalna) i studiach w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, nauczał w Miejskiej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Malarstwa w Warszawie. W latach 1923-1939 pełnił funkcję dyrektora tej placówki. 

Autor wielu rzeźb portretowych, między innymi Edwarda Leszczyńskiego, Rudolfa Starzewskiego czy Adama Dobrodzickiego. Zaprojektował także mosiężny ołtarz główny dla kościoła parafialnego śś. Szymona i Judy Tadeusza w Białce Tatrzańskiej . 

Jego najbardziej znaną pracą jest kapliczka Bożego Narodzenia, prezentowana na Wystawie Międzynarodowej Nowoczesnych Sztuk Dekoracyjnych i Przemysłu w 1925 r. (obecnie w kościele w Dourges).

Za tę realizację autor uzyskał Grand Prix na wystawie światowej (dyplom znajduje się w zbiorach willi „Waleria" w Milanówku) i został odznaczony Orderem Narodowym Legii Honorowej. 

Był także projektantem elewacji gmachu Sejmu w Warszawie (1927-1929) oraz płaskorzeźb na fasadzie gmachu Banku Krajowego w Warszawie (1927-1928).