1. Nagrobek rodzinny Piklenników i Sewastjanczuków w Rydze

Nagrobek rodzinny na cmentarzu w Rydze, wykonany z ciemnego polerowanego kamienia, ustawiony na prostokątnej podstawie. Płyta ma nieregularnie falującą górną krawędź; pole inskrypcyjne wydzielono jaśniejszą, półkolistą powierzchnią. Po lewej stronie widoczna dekoracja roślinna oraz dwa krzyże. Inskrypcja została wykonana cyrylicą, w języku rosyjskim.

Odczyt inskrypcji:

ПИКЛЕННИК
ЧЕСЛАВ ФРАНЦЕВИЧ
4 IX 1872 – 7 VIII 1968

НИНА АЛЕКСАНДРОВНА
2 XII 1920 – 18 IX 1989

СЕВАСТЬЯНЧУК
АЛЕКСАНДР АНДРЕЕВИЧ
15 V 1904 – 12 IX 1955

АННА АНДРЕЕВНА
28 VIII 1935? – 8 X 1982

2. Nagrobek rodziny Ihnatowiczów w Rydze

Nagrobek rodziny Ihnatowiczów na cmentarzu w Rydze. Ma formę nieregularnego, surowo opracowanego bloku kamiennego ustawionego na niskim cokole. W górnej partii znajduje się płaskorzeźbiona scena religijna, najpewniej przedstawienie Piety lub Matki Boskiej Bolesnej. Inskrypcja umieszczona jest na dolnej listwie cokołu, wykonana alfabetem łacińskim, w polskim brzmieniu imion i nazwiska.

Inskrypcja:

IHNATOWICZ
ANDRZEJ
1941–1960

WŁODZIMIERZ
1909–1976

WIKTORIA
1910–2005

Włodzimierz Ihnatowicz / łot. Vladimirs Ignatovičs to jedna z ważnych postaci polskiego życia społecznego na Łotwie, ostatni prezes Związku Polaków w Łotwie w latach 1939–1940.

Ihnatowicz urodził się w 1909 r. w powiecie iłłuksztańskim, zmarł w 1976 r. w Rydze. Był polskim działaczem społecznym na Łotwie, w latach 1939–1940 przewodniczącym Zarządu Głównego Związku Polaków w Łotwie. W latach 30. działał w polskim ruchu młodzieżowym i oświatowym, m.in. w Związku Polskiej Młodzieży Katolickiej i Towarzystwie „Oświata”; od kwietnia 1939 r. był sekretarzem nowo organizowanego Związku Polaków w Łotwie, a w czerwcu tego roku został jego przewodniczącym.

Jego nazwisko pojawia się także w kontekście polskiej prasy w Rydze. Według LSM+ był jednym z redaktorów tygodnika „Nasze Życie”, najdłużej ukazującej się polskiej gazety na Łotwie przed okupacją sowiecką; pismo wychodziło w latach 1934–1940, ostatni numer ukazał się 4 sierpnia 1940 r. W numerze „Naszego Życia” z 1936 r. znajduje się jego tekst „Mowa ojczysta”, poświęcony znaczeniu języka polskiego.

Po zajęciu Łotwy przez ZSRS Ihnatowicz znalazł się wśród pierwszych polskich działaczy represjonowanych przez NKWD. Ēriks Jēkabsons w artykule opublikowanym w „Pamięci i Sprawiedliwości” podaje, że w nocy z 6 na 7 sierpnia 1940 r. aresztowano m.in. Włodzimierza Ihnatowicza, osadzono go w Więzieniu Centralnym w Rydze, a następnie wysłano do obozów karnych w Rosji. Popularny tekst IPN o Icie Kozakiewicz dopowiada, że Ihnatowicz powrócił z zesłania w połowie lat 50.