Wzniesione przez niego budynki to prawdziwe symbole Lwowa. Oprócz bogatego dorobku architektonicznego, wychował on całe pokolenia twórców. Władysław Sadłowski to osoba, którą trudno opisać w krótkim artykule. Pewne jest to, że tworzył głównie w nurcie secesyjnym, jednak w całej karierze zawodowej nawiązywał także do innych artystycznych kierunków.

Władysław Sadłowski (1869-1940) to polski architekt, który przez całe życie mieszkał we Lwowie i to właśnie tam tworzył swoje architektoniczne perły. Kompetencje rozwijał natomiast w Wyższej Szkole Technicznej w Wiedniu (Technische Universität Wien), gdzie zainspirował się koncepcjami Otto Wagnera, a także na Wydziale Architektonicznym Politechniki Lwowskiej (Lvívska Politékhnika) – później został jego dziekanem oraz profesorem zwyczajnym. 

Praktykę zawodową Sadłowski rozpoczął od projektowania wnętrz Teatru Wielkiego (dziś Opery Lwowskiej) we Lwowie, współpracował wówczas z jego głównym architektem – Zygmuntem Gorgolewskim. Przez wiele lat pozostawał wierny secesji oraz zmodernizowanemu historyzmowi, lecz można znaleźć również w jego dorobku budynki reprezentujące estetykę konstruktywistyczną. Co więcej, o swoich projektach myślał on jako o harmonijnej całości, ponieważ był także architektem wnętrz.

Prawdziwym opus magnum Sadłowskiego był projekt eklektycznego Dworca Głównego we Lwowie, który zachwyca swoją niepowtarzalną estetyką do dziś - secesja łączy się w tym przypadku z elementami neorenesansowymi. W przebogatej spuściźnie twórcy znajduje się także Galicyjskie Towarzystwo Muzyczne, inspirowane ideami Ottona Wagnera, ojca niezwykle nowatorskich projektów architektonicznych - obecnie mieści się w jego gmachu Lwowska Filharmonia Obwodowa. Nie można zapomnieć również o projekcie secesyjnej Szkoły Przemysłowej, której wnętrza robią tak duże wrażenie jak sama fasada i w której znajduje się dziś Lwowski Państwowy Instytut Sztuki Dekoracyjnej i Stosowanej im. Iwana Trusza.

Architekt pełnił też nadzór nad pracami w Katedrze Łacińskiej, a konkretnie – w kaplicy Milewskich, w której umieszczone zostały estetyczne polichromie. Zbudował on także secesyjną kamienicę przy ul. Rustawelego 8, gdzie wykonane z metalu płaskorzeźby przeplatają się z motywami roślinnymi.