Antoni Wieruski (1804-1869), polski wojskowy i działacz emigracyjny związany ze Stambułem oraz Adampolem. Uczestnik powstania listopadowego, oficer armii Królestwa Polskiego, odznaczony orderem Virtuti Militari. Po klęsce powstania przebywał na emigracji we Francji.

W czasie rewolucji węgierskiej 1848-1849 służył w Legionie Polskim, gdzie dowodził oddziałami piechoty i awansował do stopnia majora. Walczył przeciw wojskom austriackim i rosyjskim, został również ranny w starciu z Rosjanami. Po upadku powstania przedostał się do Turcji wraz z innymi polskimi emigrantami.

W Imperium Osmańskim służył w pułku kozaków sułtańskich oraz jako instruktor armii tureckiej. W czasie wojny krymskiej był majorem, a następnie podpułkownikiem Legionu Polskiego działającego u boku armii brytyjskiej. W 1858 r. otrzymał stopień pułkownika armii tureckiej.

Przez kilka lat pełnił funkcję administratora Adampola - polskiej osady pod Stambułem - oraz opiekował się jej mieszkańcami. Był także dyrektorem banku w Stambule. W czasie powstania styczniowego dowodził batalionem 1 Pułku Jazdy Ruskiej. Kawaler tureckiego orderu Mecidiye. Zginął w 1869 r. w wyniku zamachu nożownika.

Biogram: Gazeta 1848/199, MOL: Hm. Wyd. 1849 21995, 25985, Kozłowski, Eligius s. 74-75, Wspomnienia Wysockiego s. 118, 157, István Kovács 1998  s. 144, 269, 323, 330, 429, 449, Uő. 2007 s. 529-530, Uő: 2015 s. 720-721