Pomnik Adama Mickiewicza został odsłonięty 18 kwietnia 1984 roku. Jego autorem był litewski rzeźbiarz Gediminas Jokūbonis (1927-2006). Rzeźbę wykonano z granitu sprowadzonego z Wołynia.

Pomnik przedstawia stojącego Adama Mickiewicza, wspartego o złamaną kolumnę. Rzeźba ma 4,5 m wysokości. Wokół niej rozmieszczono sześć granitowych płyt z płaskorzeźbami według przedwojennego projektu Henryka Kuny (1879-1945). Przedstawiają one sceny z Dziadów: „U Senatora”, „Widmo złego pana”, „Cela Konrada”, „Na cmentarzu”, „Spotkanie Konrada z księdzem Piotrem” i „Droga na zesłanie”.

Historia obiektu

W okresie międzywojennym podejmowano próby wzniesienia w Wilnie pomnika Adama Mickiewicza. Organizowane konkursy wyłoniły projekty Stanisława Szukalskiego (1893-1987) i Henryka Kuny, jednak realizację przerwał wybuch II wojny światowej. Obecny pomnik odsłonięto w 1984 roku. W 1996 roku jego kompozycję uzupełniono zachowanymi płytami z niedokończonego projektu Henryka Kuny.

Znaczenie jako polonik

Znaczenie obiektu jako polonik wynika z upamiętnienia Polaka Adama Mickiewicza. Dodatkowe znaczenie ma obecność płyt wykonanych według koncepcji Henryka Kuny.

Obecny status i dostępność

Obecnie pomnik znajduje się przy ul. Maironio w Wilnie, w pobliżu kościoła Bernardynów, nad rzeką Wilejką. Jest dostępny publicznie.

ADOMAS MICKEVICIUS //.