Latem 1942 r. w Sielcach formowała się 1 Polska Dywizja Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Jej dowódcą był płk Zbigniew Berling. Żołnierzy rozlokowano w namiotach, barakach i ziemiankach; dowództwo umieszczono w domach we wsi. Żołnierze, którzy rekrutowali się z zesłańców, zapadali na różne choroby i nie wszyscy wytrzymali trudy szkolenia wojskowego. Zmarłych z chorób i wycieńczenia pogrzebano w pobliżu obozu wojskowego.

Na początku 1971 r. w lesie w Sielcach znajdowała się zbiorowa bezimienna mogiła żołnierzy polskich, ogrodzona niskimi drewnianymi sztachetami. Spoczywało w niej co najmniej 14 żołnierzy. Po wizycie Ambasadora PRL uzyskano zgodę władz radzieckich na urządzenie polskiego cmentarza. 

W 1983 r. na grobach żołnierzy I DP im. T. Kościuszki znajdował się już obecny pomnik, nie posiadający elementów pionowych. Na płytach kamiennych, zlicowanych z powierzchnią terenu, umieszczono inskrypcję w języku rosyjskim. W tłumaczeniu na język polski brzmi ona: „1943 – Chwała polskim żołnierzom poległym w walce z faszystami”.