W krótkiej nocie opisana jest inicjatywa polonii austriackiej, która w porozumieniu z Warszawą postanowiła uczcić pamięć o Piłsudskim wmurowaniem tablicy w kaplicę Sobieskiego na Kahlenbergu. Tablica miała być wmurowana na stałe w ścianę prezbiterium u wejścia do kaplicy, i ozdobiona płaskorzeźbą Piłsudskiego (Źródło: „Ilustrowany Kurier Codzienny”, Kraków 1936, nr 108, s. 6, za: Małopolska Biblioteka Cyfrowa).

Uwspółcześniony odczyt tekstu

Tablica pamiątkowa ku czci Marsz. Piłsudskiego na Kahlenbergu

Natychmiast po zgonie Marszałka postanowiło wychodźstwo polskie w Austrii uczcić pamięć Wodza Narodu wmurowaniem tablicy pamiątkowej na Kahlenbergu, u wejścia do historycznej kaplicy króla Sobieskiego, jako w miejscu, które było świadkiem wiekopomnego triumfu oręża polskiego w walnej rozprawie z pogańskim pół. W tej kwestii nawiązał też Związek Stowarzyszeń Polskich w Wiedniu bezpośredni kontakt z Naczelnym Komitetem Uczczenia Pamięci Marszałka w Warszawie, prosząc o poparcie tego planu, jak również i z tamtejszym Związkiem Polaków, który go z miejsca zaaprobował. 

Nie ulega kwestii, że jedynym miejscem uczczenia pamięci Marszałka jest właśnie kaplica Sobieskiego na Kahlenbergu. Tablica pamiątkowa ku czci Marszałka winna być wmurowana po wieczne czasy w tej właśnie kaplicy, będącej pomnikiem chwały oręża polskiego. Protektorat honorowy nad uroczystościami na Kahlenbergu przyjął gen. Wieniawa-Długoszowski oraz wiceprezydent Światowego Związku Polaków, Hełczyński. Przygotowania do uroczystości wmurowania tablicy pamiątkowej są w pełnym toku. Tablica ta, długości jednego metra, a szerokości 71–75 cm, wmurowana zostanie do ściany prezbiterium u wejścia do kaplicy króla Sobieskiego, przy czym płaskorzeźbę przedstawiającą Marszałka wykona artysta rzeźbiarz prof. Wojciech Jastrzębowski z Warszawy.